2010/Dec/11

หลายวันที่ผ่านมาติดหวัดกับพี่
เลยไม่อันเป็นทำอะไร รู้อย่างเดียวอยาก "น้ำหวาน"เอามากๆ
ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเวลาเป็นหวัด เป็นไข้
ถึงต้องการของที่หวานๆ ของที่ไม่อยาก
ดันอยากตอนไม่สบายเหมือนกัน
มีใครเป็นเหมือนเราไหมหน่อ~
 
ใกล้ปีใหม่แล้ว มีรายจ่ายเสียตังค์เรียงมาเป็นแถว
เริ่มตั้งแต่วินส์ที่เขามักจะเอาของมาขายเทรวดเดียวในช่วงท้ายปี
และต้นปี กระหน่ำเข้าไป!!!~
 
ของขวัญนานาคนที่จะต้องให้ทั้งเพื่อน ทั้งที่เราไปเป็นแฟนคลับนิยายเขาด้วย
หลายคนน่าดู
แล้วไอ้ของที่ให้ซื้อเสียที่ไหนเป็นของทำมือทั้งนั้น ทำมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนแล้ว
แต่ก็ยังไม่เสร็จสักที
เฮ้อ...
การจะให้ของใครลำบากจริงๆน่า!!!~
แต่พอนึกถึงเวลาผู้รับดีใจก็รู้สึกดี แฮะ!!!~
ดังนั้น ต้องทำต่อให้เสร็จ
 
พักนี้มีเพลงหนึ่งที่ชื่นชอบเอามากๆเลยล่ะนั้นคือเพลง "ยิ้มสู้"
เพลงพระราชนิพนธ์ของพระเจ้าอยู่หัว
เป็นเพลงที่ล้ำค่าและกินใจยูเอามากๆเลยคะ
เพลงนี้สอนให้ยูเข้มแข็งและฮึดสู้ยังไงไม่รู้
 
ลัลลา!!!~ แล้วล่ะ บายๆ
 

2010/Oct/27

เปลี่ยนธีมใหม่แล้วนะค่ะ
ไม่ต้องถามว่าตอนนี้ยูกำลังติดตามการ์ตูนเรื่องใดอยู่
เห็นอยู่แล้วนะค่ะว่ามันเป็นเรื่องใด
ก็ตอนนี้นะชอบ ไนารุโตะ" มากๆเลยนี่หน่า
จะว่าไปอาจจะล่าช้าด้วยซ้ำ
ที่เพิ่งไปหานารุโตะ ภาคโตมาดู
ก็ตอนนั้นมันยังไม่มีกะจิตกะใจหานี่หน่า
แต่ตอนนี้หามาดูจนได้
ดีใจมาก (^_____^)
หัวเราะมาก (ฮ่า ฮ่า ฮ่า)
และซึ้งมาก (TT ____TT)
และเลือดจะพุ่งด้วยล่ะ (หึ หึ หึ)
ก็แหม....
ช่วงไปช่วยกาอาระอ่ะ (ชั้นเขียนถูกแล้วล่ะ)
มันทำเอาซึ้งของน้ำใจนารุโตะอ่ะ
และสงสารฉากที่กาอาระฟื้น
และท่านย่าชิบิโย (เชียนผิดหรือเปล่าหว่า)
เขาตาย
ก่อนตายก็ฝากคำพูดที่ซึ้ง
จนยูไม่คิดว่าจะต้องมานั่งร้องไห้กับการ์ตูนได้
สุดท้ายก็ร้องไห้จนได้
แล้วก็ฮาครูไกกับลีมาก
คู่หูอาจารย์คู่นี้ ดูทีไรขำตลอด
โดยเฉพาะความจำของครูไกนี้
ท่าจะเป็นเอามากเลยนะ
ตอนสู้กับแสงอุษาดันจำเขาไม่ได้ซะงั้น
ขนาดสู้จนหยดสุดท้ายก็ยังจำเขาไม่ได้
ขำมากๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็ผู้ชายใส่กิโมโนอ่ะ
โหดได้ใจมาก แล้วกิโมโนอ่ะ
ซัทสึเกะเจ้าค่ะ ทำเอายูคลั่งเลยนะคะ
จะแหกทำไม มันไม่ดีต่อจิตยูเลยนะคะ (หึ หึ หึ)
อยากให้คุณฮิบาริแหกแบบนี้บ้างอ่ะ (หวังไรอยู่หว่า)
จะบ้าตาย
ยูคลั่งผู้ชายใส่กิโมโนเสียแล้วล่ะ
มันเท่มากๆเลยนะ
เรื่องนี้สนุกมาก
แต่รำคาญอีตาโอโรจิมารุจังแฮะ
ลอกคราบอยู่ได้
แล้วลอกคราบแต่ละทีเล่นเอาฉันสยองคุณจริงๆ
อ้อ!!!
นารุโตะเวลาแปลงร่างเป็นคุณจิ้งจอกเก้าหาง (แม้ยังไม่ถึงเก้าหางโผ่ลแค่สี่หางก็เถอะ)
ก็เล่นเอายูนั่งลุ้นเชียว
แต่ก็นะน่าจะฆ่าโอโรจิมารุตายสักที
รำคาญมันลอกคราบจัง (หัวเราะ)
แต่ว่าล่ะตายบุปมันก็ไม่ใช่ตัวเด่นล่ะเนอะ
 
โอ๊ย!!! ไม่ไหวแล้ว ไปดูนารุโตะต่อดีกว่า
ผู้ชายแหกเสื้อกลับบ้านกับยูเถอะ
 
 
 

edit @ 27 Oct 2010 09:15:56 by Yu

2010/Oct/10

สองวันที่ผ่านมา
ยูรู้สึกไม่ดีเลย
เพราะยังเศร้ากับการจากไปของ
น้องขอดที่รัก
น้องขอดคือ แมวที่หางขอดนั้นเอง
เลยเรียกมันว่าขอด
แมวตัวนี้ไม่ใช่ตัวที่มันฆ่านกตายหรอกนะ
ตัวที่มันฆ่านกตายอ่ะ
มันยังลัลลา~ อยู่เลย
คิดถึงน้องขอดจังเลยค่ะ
ทุกวันนี้ยังเลี้ยงมันมากินข้าวกับปลาทูและอาหารเม็ดอยู่เลย
ดีใจมากเลยที่มันมาตายที่บ้าน
มันคงรักที่บ้านยูมากมันถึงมาตายให้เห็น
แม้จะเห็นมันเจ็บปวดก่อนตายก็เถอะ
แต่ก็ยังดีที่มันมาตายให้เห็น
แต่ทุกวันนี้ก็ยังทำใจไม่ได้เลยนะ
ที่มันตายอ่ะ มันออกจะน่ารัก
แม้มันจะหยิ่งหน่อยตอนที่เราเล่นด้วยก็เถอะ (หัวเราะ)
แต่ก็รักมันมากเลยอ่ะ
เฮ้อ...
ขนาดแมวยังเจ็บปวดขนาดนี้
แล้วถ้ามีคนที่เรารักตายไปเราจะทำยังไงน่า
คิดถึงน้องขอดจังเลย